رواية قبل فوات الاوان كاتبة / ميمي عوالي
لا إله إلا الله محمد رسول الله
#قبل فوات الأوان
الجزء الاول
فى شـ,,ـقة فخمة فى حى راقى جدا فى اسكندرية، الساة ٢ بعد نص الليل ينفتح باب الشقـ,,ـة ويدخل احمد ٤٥ سنة رياضى ووسيم بزى رسمى وورارسمى؟زدية مراته عندها ٤٣ جميلة ومتدينة وكانت هى كمان لابـ,,ـسة سواريه، واول مادخلوا
احمد: مبروك جواز الولاد
نادية: الله يبارك فيك، عقبال ماتشيل ولادهم، انا هنام عشان تعبت اوى النهاردة محتاج منى حاجة
احمد بنوع من التردد: ياريت تقعدى شوية محتاج اتكلم معاكى فى مسألة مهمة
نادية وهى بتقعد: خير..اتفضل
احمد: انتى عارفة طبعا اننا شبه منفصلين من سنين طويلة، وانا زى ماانتى شايفة، اللى فى سنى فيهم كتير لسه بيبتدوا يبنوا حياتهم، واللى مايعرفنيش قبل كده مابيصدقش انى النهاردة جوزت بناتى الاتنين فى ليلة واحدة
نادية قاعدة بصالة وساكتة وهى بتحاول تخمن اللى هيقوله بعد كده بس لما سكت قالتله: عندك حق لا انا ولا انت حد مصدق اننا جوزنا ولادنا وممكن نبقى جدود فى خلال سنة او اقل كمان
[[system-code:ad:autoads]]
احمد: بس انا تعبت من الوحدة، انا مهما كان راجل وليا احتياجاتى
نادية بتبص فى الارض بخجل وهى مفكراه عاوز يوصل الود من بينهم من تانى لكن لقيته بيقول: انا قررت اتجوز
نادية انصدمت ومش عارفة تقول ايه بس حاولت ماتبينلوش ده فاستجمعت شجاعتها وقالتله: ده حقك وانا ما اقدرش اعترض، بس ياترى هتط&لقنى امتى
احمد: وانتى عاوزة تتط&لقى ليه
نادية باستغراب: وانت عاوز تخلينى على ذمتك ليه
احمد باستهزاء: اصل يعنى لو طلق&تك هتروحى فين واللا هتعيشى منين
نادية كلامه جرحها لكن كبريائها خلاها تعانده فقالتله: اولا انا بيت بابا موجود لو انت نسيت ده، وكمان اقدر ارجع المعاش بتاعى واشتغل
احمد بسخرية: تشتغلى ايه وانتى فى سنك ده
نادية: اللى فى سنى فيهم كتير لسه ما بدأوش حياتهم، يمكن آن الاوان انى اعيش لروحى
احمد باستغراب: افهم من كده انك عاوزة تتط&لقى
نادية وهى بتقف ورايحة ناحية اوضتـ,,ـها: متهيألى احنا الاتنين كفاية اوى علينا لغاية كدة
وسابته ودخلت اوضـ,,ـتها وقفلت عليها، لكن لما قفلت الباب
—
عينيها اتملت بالدـ,,ـموع وهى بتفتكر سنين عمرها اللى ضاعت سنة ورا التانية وهى عندها امل ان حياتها تستقيم، احمد كان جارهم وكانوا من بلد تعتبر ارياف، ابوه كان من الاعيان خطبله نادية جارتهم اللى برضة مستواهم المادى كان معقول بس ابوها كان موظف وكانت هى وحيدته زى ما احمد كان وحيد والده، هم الاتنين اتجوزوا وهم لسه فى الجامعة احمد كان عمره ٢١ سنة ونادية كانت ١٩، اتجوزوا وقعدوا فى اسكندرية ولما احمد اتخرج اشتغل محاسب فى بنك استثمارى ومع السنين بقى صاحب مركز مرموق، لكن نادية خلصت كلية تربية وما اشتغلتش لانها خلفت بناتها الاتنين اللى كانوا توأم امل واميرة وانشغلت بتربيتهم ومن سنين طويلة حصل جفا بين احمد ونادية اللى حاولت بكل طريقة تقرب منه وهو كان بيصدها من غير ماتعرف السبب لحد ماسلمت للامر الواقع لما قرر انه ينفصل عنها حتى فى مكان النوم، لما قرر يستقل باوـ,,ـضة لوحده بعيد عنها، اتوجعت فى الاول لكن شوية شوبة اتعودت، حقيقى المرارة ماراحتش من ايامها بس سلمت للامر الواقع
[[system-code:ad:autoads]]
ودلوقتى بعد ماجوزت بناتها هى اللى هتتط@لق لما ابتدت تهدى شوية كان الفجر أذن، قامت اتوضـ,,ـت وصلت وقررت انها ترجع تفتح بيت ابوها فى البلد وترجع معاشه بعد ماتتطلق من احمد وتحاول تبص لحياتها وتنظمها ليها هى وبس
اما احمد لما نادية سابته ودخلت على اوضـ,,ـتها استغربها، كان متخيل انها هتـ,,ـنهار وتعيط وتثور، مش انها تسلم ببساطة كده، كان فاكرها هتترجاه انها تفضل على ذمته ومايط$لقهاش، وانه هيسيبها على ذمته تكرم منه، مش انها هتطلب الط&لاق وتقوله انها هتعيش لنفسها
طب هو ايه اللى مضايقه، ماهو كمان هيعيش لنفسه، طب اشمعنى، افتكر زمان اول ما اتجوزوا، قد ايه كانت جميلة وكلها نشاط وحيوية، بس اتلخمت بسرعة بالبنات وتربيتهم، اهملت نفسها لدرجة انه كان دايما بيقارن بينها وبين زميلاته والعملاء بتوعه فى الشغل، لدرجة انه مابقاش يحب يقعد معاها ولا يكلمها اصلا، بقى يرجع البيت من شغله يقفل على نفسه وافكاره وبس، ويوم بعد يوم الفجـ,,ـوة كبرت لدرجة انه نسى انه متجوز، ماينكرش انها حاولت معاه كتير، لكن هو ماكانش
—
